O filtrach wyższych harmonicznych

Informacje wprost z tawerny

O filtrach wyższych harmonicznych

 

Filtracja kojarzy się zazwyczaj z przemysłem chemicznym i materiałowym, ewentualnie z przemysłem spożywczym. Można jednak filtrować również sygnały. Sygnały są na tyle szerokim pojęciem, że mogą przedstawiać właściwie prawie wszystko. Najczęściej jednak sygnały są natury elektrycznej. Filtracja takich sygnałów pozwala na kompensację mocy biernej w sieci.

Jak działa filtr wyższych składowych harmonicznych?

filtry wyższych harmonicznychKażdy sygnał można zapisać jako sumę innych, szczególnych sygnałów. Te szczególne sygnały noszą nazwę składowych harmonicznych. Mogą być one różne, albowiem istnieje wiele sposobów na rozbicie sygnałów. Sposoby te nazywamy transformacjami. Najpopularniejsza (i pierwsza odkryta) jest transformacja Fouriera, gdzie harmonicznymi są sinusy i kosinusy. Inne transformacje używają impulsów prostokątnych i innych. Każdy sygnał niesie ze sobą określoną moc. Po zamianie sygnału na składowe harmoniczne, moc ta rozdzielana jest na te harmoniczne. Dokładniej mówi o tym twierdzenie Parsevala. Zatem filtry wyższych harmonicznych redukują wyższe, czyli zwykle koło piątej, siódmej itd. harmoniczne. Zwykle prościej redukować nieparzyste składowe harmoniczne. Inteligentne filtry monitorują sieć i w razie potrzeby obcinają tylko konieczne składowe. Sieć bowiem zazwyczaj musi dostarczać w miarę czysty, tj. z jak najmniejszą ilością zniekształceń, sygnał sinusoidalny. Urządzenia takie mogą być używane w przemyśle, użyteczności publicznej, zastosowaniach komercyjnych.

Podsumowując, filtr wyższych składowych harmonicznych obcina wyższe, nieparzyste składowe. Często redukowanie wszystkich wyższych składowych jest niepożądane, więc projektuje się inteligentne filtry, które redukują tylko to, co konieczne. Takie filtry są niezbędnymi elementami zwłaszcza sieci niskiego napięcia.